дам нарыг давж явсан ав- хүү гэдгийг та нар андах- юуны хүчээр цэцэн цэлмэг ай, авхаалж самбаатай болов.. уригдан ирж, хүүхэд ярина. Та нар ямар бичихийн зэрэг- үлгэр тэмдэглэн Алиа Тогмид өнөөдөр та жогжоохон хүү» үл" МОГЖООХОН ДААГАТАЙ ЖОГЖООХОН ХҮҮ Эрт урьд цагт вхэг хн ахай арлыг хэл амаа да байж гэнэ. Тэр ХУҮЫГт хон хүү Могжоохон даа- таа унаад дарданхан 38- маар шавхранхан гуя- данхан зурам гулданхан гээд орчихож гэнэ. Түү- ний нүхийг утанхан ухан- хан суул байтал хар азарга унасан, хар дах- тай хааны адуучин ирээд: ьа юу шэн) 8 зэр эц- еэ түрүү вэ?» асууж гэнэ. Хүү: «Шу луухан нүх рүү шулдан- хан зурам. гулданхан - ныг асуужээ. гээд орчихоор нь ухан- хан утанхан сууж бай- на» гэж харниулсанд адуучин «Яасан цэцэн Цтэй гайхал вэ? Тэн- р ниргэг ча» майг» гэв, Хүү: «Дах- тайгаар нь таныг нир- гэг, одалантайгаар нь азаргыг тань ниргэг, ур» таар нь уургыг тань нир- гэг, өнөрөөр нь хааныг тань ниргэг, өцчинөөр нь намайг өршөө!» гэв. Гэтэл адуучин уурлаж. хаандаа очиж мэдүүлэх гэтэл хаан эзгүй байв. Тэгээд хааны хатанд мэ- дүүлжээ. Хатан нь хүүг дуудуулж авчраад бай- цаах гэтэл хүү: «Ямаан толгой ямбанд ордоггүй, янтгар хатан хуулинд ордоггүй, тэмээн толгой тэвшинд ордоггүй, тэнт- гэр хатан зарга шүү- дэггүй, хонины толгой хоймроо домбойдог, хот- гор сайхан ноёноо ирэ- хэд шийтгүүлнэ» гэв, Тэгэхээр нь тэд хүүг лж морины уяан дээр уячив. Хүүг чич- рэн зогсож байтал хаа- ны оточ лам миад «Чи юугаа хийж байгаа хүү- хэд вэ?» гэж. Хүү: «Эмч хүний эрхий хуруу, домч хүний долоовор хуруу, хувраг хүний хувхай толгой мөлжиж сууна» гэв, Гэтэл хаан ирээд хэрхэн юуны учир уяулс- үү, Ха- тан, адуучин хоёртой хэ- рэлдсэнээ бүрэн хэлбэл хаан: «Хүү чиний зөв» гээд шагиал хүртээж явуулав. ТОГЛОСНЫ ГАЙ (ХоШин өгүүллэг) Баясгалан мөсөн дээр тоглож, байгаад, хажуу- гаараа өнгөрч явсан нэ- гэн эгчээс цаг асуутал, -- Арван гурван цаг гучин минут гэлээ, Баяс- галан сандран гэртээ гүйж ороод дүрэмт хувц- саа өмсөж байтал сая- хан хичээлээс ирсэн ах нь, Ё Е -- Хичээлийн чинь цаг 3 болчихоод байхад хаа- Е гу явж байгаад ирэв 8 зэ? тэж зандрав, Баясгалан хариу хэл- сэнгүй, Пальтогоо өм- 8 сөж, сандал дээр бай- сан цүнхийг шүүрэн аваад гадагш гарав. Түү- нийг сургуулийн үүдээр ороход жижүүр ангийн сурагч, -- Хэн багшийн анги вэ? гэж асуугаад нэрийг нь бичиж авлаа. Баяс- галан шат өөд гүйв. Гэ- 8 тэл урдаас нь хувинтай ус барьсан цэвэрлэгч гарч ирэв, Баясгалан хувинтай усыг нь дайрч унагав. Тэрээр явуут 3 лундаа цэвэрлэгчээс ууч- лал гуйгаад, шатаар цааш гүйлээ, Амьсгаа- даж, сандарсан Баясга- ланг хаалгаар шагайхад багш орохыг зөвшөөрөв. 5 Баясгалан суугаад, дэвт- рээ гаргаж нээтэл улаа- 5 наар тодхон бичсэн «онц» “дүн байхыг хараад өө- рийн эрхгүй цочин дуу алдав. Гэтэл хажууд,нь суусан Оюунаа түүний дэвтрийг нь булаан авч, хаягийг нь хартал Баа- тар гэсэн ахын нь игр бичээстэй байлаа. Нийслэлийн 87 Дду- гаар дунд сургууль. 5-ын «В» анги, Ч, НАРАНХҮҮ мөн. вовэн 5 55 3 а : Е : Ё Е 8 Е Н Е Е Е Е Е 8 Е Е Б Тооны хичээл дээр бичгийн ажил хийх бол- жээ, Гэтэл Туяагийн дэвтэр дүүрчихсэн байв. Туяа нэг ширээний Бол- доос дэвтэр гуйхад Волд цүнхнээсээ гурван ши- нэ дэвтэр гаргаад нэ, гийг нь өгөхдөө «Чи на» дад тоогоо хуулуулаа- рай» гэж аяархан хэл- жээ, Туяд «Баярлалаа! Би маргааш авчирч ог» | нөө» гэснээ0 ОНДОО ЮМ хэлсэнгүй. Хүүхдүүд дор бүрнээ тоогоо бодон суухад ганцхан Болд л багш уруугаа харсаар сууна, Тэр багшийгаа юм бичихээр тонгойх зуур Туяа руу хазайж, «Нааш нь хуулуулаач!» гэтэл «Болдоо чи өөрөө бодоорой» гэх багшийн хаа дууг сонсоод золтой л сандал дээрээсээ уна- чихсангүй. Тэр цаасны “өөдөс авч дээр нь «Тоо- гоо харуулбал дахиад нэг шинэ дэвтэр өгье. Хоёр дэвтрээ би буцааж, авахгүй» гэж бичээд Ту- яагийн өмнө тавьж ор- хилоо. Туяа бичгийг ун» шаад жуумалзсанаа тол- гой сэгсрэв. Болд баг- 115 (ХОиєсмтн өгүуллэг) - шийгаа хойд талын ши- рээ.уруу явж өнгөрөхөд Туяаг нударч «Ви дэвт- рээ авмаар байна» гэл шивнэлээ, Туяа Болдыг инээмсэглэн хараад «Би завсарлагаанаар олж өгье!» гэв, Болд дахиад л «Би дэвтрээ одоо Л авахгүй бол тоогоо бо- дож болохгүй байна» гэ- тэл багш нь түүнийг чи- мээгүй байхыг анхааруу: лав, Туяа тоогоо бодож дуусаад гарч явлаа. Болд бодлогоо бодохын оронд «Туяа ёстой ху- виа бодогч! Чамайг ,дав- сарлагаанаар ангийнхан» даа хэлж ганц сайн шоольё гайгүй» гэж бо» дож суутал хонх дууга- ав. Завсарлагаанаар Золд: -- Нөхдөө манай ангийн Туяа бол хувиа бодогч юмаа. Надаас дэвтэр гуйж аваад 100- | гоо харуулаагүй Гэж хашгиран хөхрөхөд түү: нийг дагаж хэн Ч инээ сэнгүй. Тэгэхээр нь Вол- дын хор хөдөлж Туяа- | гийн дэргэд үсэрч очоод | «Дэвтрээ авья» гэлс хэлж | | дуусаагүй байтал арынх | нь ширээнд суудаг Бү- | жин оХин нэг ШИНЭ ДЭВ» | тэр авчирч өгөөд түс | хийтэл инээд алдчихав- Дараачийнх нь цаг дээр тэдний ангид уран 80- | хиолын хичээл оржээ. | Гэтэл Болд зөрүүлдэж суугаад тохойгоороо но- моо халхлан байдгаараа тугдайн ганцаараа ун» шиж Туяа арынхаа ши- рээ уруу эргэж хараад уншиж байгааг харсан багш нь -- Болдоо? Чи яа. гаад хувиа бодоод Ту. яад уншуулахгүй байгаа юм бэ? гэхэд анги дүү: рэн инээд болов, Нөх- ДИЙН НЬ жиг ЖИГ ИНЭЭХ Болдод ичиг ичиг гэх , мэт санагдаж нүүрнээс нь гал бутрах шиг бо- лов, Ж. БАРАМСАЙ шог хошин зохиолын Л. БАДАРЧ БААВГАЙ (Ёгт үлгэр) Ан амьтнаар бүрдсэн Аж ахуйн газарт Боловсон хүчнийг эрхлэн Бор баавгай сууж гэнэ. Залхуу баавгай өрөөндөө” Тамхиа баагиулж суутал «Болох уу» гэсэн нялуун дуу Босгоны. цаанаас гарлаа 4За!» гэж баавгай гуай Зандрангуйхан хэлэв. «Сайн байна уу» гэсээр Саарал чоно орж ирэв. «Та юу гэж явна вэ? гэж Баавгай гуай бувтнав, «Танайд ажил байна уу?» гэж 2артгай чоно жарвалзав. Нүдний шилээ зүүгээд Нүсэр баавгай хэлэв: «Ажил эрж явна уу? Ашгүй юун сайн юм бэ! Ярзайж инээх юу байх вэ? Ямар ажилд санаатай вэ? Жїартгай чоно маасганаад Зальтай гэгчээр хэлэв. «Маш бага наснаасаа Мал бараадсан болохоороо Хоньчин Блы хүсэж Холоос би ирлээ!» гэв, 4Ашгүй юун сайн юм бэ? Азаар чи хүрч иржээ. Хоньчны орон онгорхой,, 2 АЛТАН САНГААС Хонгор минь ажиллаарай Одоохон ажлыг чивь Олоод өгье чамдаа» гээд Нарийн бичгийн даргза Бүдүүн баавгай дуудлаа. Харвин унжсан гахай Хаалгаар дөнгөж цухуйлаа. «Хүндэт чонын анкиадыг Хүснэгт дээрээ бүртгэж Даруй хоньчноор авах Даргын тушаал бич!» гэж Боловсон хүчний эрхлэгч Бор баавгай тушаалаа, Бүдүүн баавгайн алдар Бүх ойгоор тарлаа, Өргөдөл барьсан амьтад Өдөр бүр цувлаа, Аргат шар үнэг Алд өргөдөл бариад, «Аж ахуйд тариачнаар “ Авна уу?» гэж ирлээ, Ухна гуай хүртэл Урт өргөдөл хийгээд «Аж ахуйд цэцэрлэгчээр Ажиллуул» гэж туйлаа. Хулгана хүү хүртэл Хувийн өргөдөл бичээд: «Архив склад хоёрын Аль нэгэнд нь орьё» гэв, Өргөдөл барьсан амьтад Өршөөл хайр хүртлээ. Баавгай гуай цохож Гахай гуай дансалж Өөр өөрийн нь хүссэн Өндөр тушаалд дэвшүүлжээ, Тэр баавгайн явдал Тэгээд юу болсон НЬ Хэн хүнд илэрхий тул Хэлж нуршаад яах вэ дээ. 1952 он.