Дорж хөдөө гэртээ айлчлан очоод айлын охин Цэцгээд цанаар гулга- хыг зазж өгөхөөр явж байв Чи баавгайнаас айх уу? --гэж суухад: -- Айлгүй яахав гэж Цэцгээ үнэ- вээ хэлэв Би айхгүй ээ. Баавгай ирсэн ч гүйцэгдэхгүй л дээ гэж Дорж ихл зоригтой өгүүллээ. :3 Гэтэл Дорж хөтөл дээр түрүүлж эєарснаа... Баавгай! --гэж муухай хаш- гирсаар гэнэт буцан гүйв Сандарсан- даа болоод өрөөсөн цанаа ч орхичн- хож. Гэтэл хүүхдүүд ээ, түүнийг айл- гасан өнөөх айхтар баавгай нь байна шүү ямар амьтан байсан гэж | сана- шаа! 3 Энэ! Сарлагийн бух! 3, ДАЛХЖАВ | А --6697 Үгийг Ш, БАДАРЧ Аяыг Ё. (Хүүхдийн дуу) Үргэлжлэ Түрүүч нь МЯ, 45.46-4) Зургийн гол хэсэгт бяцхан. нүх гаргасан байгаа нь эрднийн сан яг тэнд бий гэснийг заасан байж таар- на, Энэ дугуйхар бол цуур байна. Аа Хагийн хар байхаас гарцаагүй. Байз энэ жижиг гол чинь... ЕЁстийн рашаан юм уу. Ер ньтэрнээс даа! их холгүй миний хэрэгтэй газар бай- на гэсэн үг боллоо шүү. Бүх НУУ- цын түлхүүр миний гарт орлоо гэж Шумуул өөрийн эрхгүй бархирав. Хэн нэг хүн хашааны хаалга ДУУГАР- гахад тэр дав хийн цочиж дууал- дав, Хөдөө амарч, яваа гэж итгэж байсан эхнэр нь Шумуулыг гарч ирэхэд ёстой мэл гайхаж цэл хөхрөх гэгч боллоо. -- Үгүй чи чинь! гэж дуу алдахад - Ирээд хоёр хонож байна хэ- мээн тэр гудиггүй харнулав. - Хүүхэн гэртээ орж ирээд түүннй дэлгэсэн ном, газрын зураг сэлтийг 4 хараад бүр ч эвэртэй туулай харсан 54 мэт болж, нүд нь орой дээрээ гар- 5, чээ. -- Яаж байгаа чинь энэ вэ бүү үзэгд! Арай чин чинь өвчин тусчн- хаагүй бнз гэв. Шумуул тас тас хий- тэл чанга инээж -- Юу өвчин тусах гэж! Харин ухаан орчнхоод эрдэмтэн болох ДӨ- хөөд, нээлт хийчихээд сууж байна шүү дээ! Намайг нэг тэнэг амьтан гэж боддогоо татвал таарна гэлээ. Сайн учры нь олоогүй хүүхэн ун- Дуй сундуй хэвтээ эд агуурс, аяга шанага, лонх сав сэлтийг айсан нү- дээр -ширтэн гөлөрч байв. Шумуул хоёр халаасандаа гар ийш тийш хэд алхаснаа --Тэнгэрийн хншнг хүртэх 00- лоод байна даа хөө гэв. НХ АЯН БУЮУ АНХНЫ У л УД Шумуул нимгэн хөх царайтай, намхан нуруутай, мийн төрлийн «амьтан шиг хянуур гэтэнгээ хөдөл- гөөнтэй залирхаг тогтворгүй харц- тай, шөрмөсжүү чийрэг биетэй хүн билээ. Тэр хүний ганц хүү гэж эр- хэлсээр яваад хал үзэж хашир суу- сан нь бага, хээнцэр хангалуун бай- далд дурлах зангаасаа болж алдаж эндэж үзсэнийхээ паянгаар бага зз- рэг хэрсүүжнж бойргошсон боловч ална юмны нөлөөнд автан хальтнра- хад тун амархан. Энэ чанар ньтүү- нийг тун булчнмгүй алхам хийхэд хүргэжээ. Шумуул Хэнтийн тайгад явахаар цөөхөн хоногийн дотор бэлтгэж амж- лаа. Хорьж саатуулаад байсан эх- нэр нь амралтанд явсан болохоор одоо бүр ч чөлөөтэй болов. су. Тэр голдуу зоо барин явсаар Туулын эхинй сарьдагт хоёрдахь хо- ног дээрээ гарлаа. Бороо ус, онгон байгалийн ер бусын сүр хүч ган- цаардсан хүний арчаагүй байдал энэ бүхэн түүнийг алхам тутамд айл- гаж байсан боловч өвгөн буурал сарьдгуудын аль нэгний оройд бай- гаа гэж нтгэсэн өв хөрөнгийн тухай бодол буцах замыг нь хаах ажээ. Үе үе намаг шавар, хэц нураг таа- ралдаж морь бненйг нь хөдлөх тэн- хэлгүй болтол ядраах тул амарч саатах хэрэг улам бүр нх гарна. Гэвч тэр сарьдаг бүхний оройг уй- гагүй нэгжнн ганц хоёр хоноод Нө- гөө ууланд шилжин очнж байлаа. Сүрэг сүргээр зэрлэг гахай, буга хандгай, ганц хоёроор хүдэр, бор гөрөөс тааралдах боловч мань эр шинэ махаар баярлуулахаас хэтрэх- гүй байв. Аз болоход түүнтэй баав- гай мэтийн сүрлэг араатнууд улаан таарах нь ховор байлаа, Хааяа хо- лоос баавгайн бараа харвал мань хүн хөшөө мэт хөдөлгөөнгүй болж тэр дороо нам зогсох буюу эсвээс зам буруулан нуугдаж байв. Тэр ч бай- тугай баавгайн хөрвөөсон, хэвтэж байгаад япсан ор тааралдах бүрийд ас нь хүрч оройны нь ус босох ЧИРГҮҮВЛЭ СҮХБААТАР Газар доошоо гуляда цэаЬ дээшээ хийлээд лу" арны наагуур даллаад заан ДЭЭС Намайг тойрон эргээд 3 ЫР 2-Р ХН 2 Д байна 8 Үс 2-2-22-2 гаа - М Р л 3 Дээс, дээс эргээр эй Р, «... 277:17223 ДЭЭС, Дээш дээш дэгдээрэй мар-.мы наагуур для глаад «а.майэной.рон. ?2Р Сэрүүн салхи татуулан ! гж штэ 5 ? алга? "Ч Сэнс шиг түргэн Ь 2 ГЭЭ 2-1 0-4 ЭРГЭЭРЭЙ Бөөн ШЕРНТ-ЭН : арын алсаар эргээд 5 2 Хөлийн хонгонд хоорөөд дээс дээс | эрлчээ.рэй дээш. дээш ЛЖ Дэлхий тойрох пуужин Ё буг 8 кк - --- 1 шиг 5 ---Їв-26--0--41 ын Дээс: мипь намайг эргээд д 0-7 СУ 1 Ё 7 гаа 1-2 5- малгуаннд айнг ь ДАХИЛТ 5 ё» риун сал жи. эйл эмууллан санг эм? уур гэн эр-гээ -рэмк чандагахан намнаж бор гэдсээ ? булт эгажгэрглэсрэй бэєтл Д. Сүхбаатарын нэрэмжит Улсын хэвлэлийн комбинагад хэвлэв, ад энэ адсага үхэж иохой явган, гахай нүцгэн хоцроох болио, Буциа бай- гаа гэж бодсон боловч сэтгэл Нь тТэ8- чиж чадамгүй байв. Тэгээд санаа шиг болно, Ийм үед газар сайн ”э дэх санаа нийлсэн хань олж гараа- гүйдээ өөрийгөө мянга дахиц азам- лээд ч барахгүй байн, Тэр ямар мг агуй хонгилхон олж хэвтээд аяны алдай морнпоосоо бууж сахлаг ює ядаргаа, агаарын сайханд нам уй- гоон дунд тарайн хэвтэв. Тэнд 2, таж сэрэхдээ араатны хоол болчи- рууны өндгийн хиртэй гүзээлзгэни том том жимс улайрна. Шумуул Мо- хоогүй амьд хоносондоо олзуурхан чөдөрлөж тавиад, Чийглэг Өт- баярлах билээ. Шумуул сүүлдээ чу- рно л хам хаана яваагаа ч сайн мэдэхээ гөп өвсөн дундуур мөлхөн гарт-Дай- -- алдсан жимснээс хаман үмхэж гар- лаа. Өвөрмөц сайхан үнэртэй, амт- Ж.. ОХ.АЛ лаг зөөлөн жимсийг идээд, идээд ХЗ- Ё намгүй. Идээд дургүйгээ хүрч ирэ- хээр хүйтэн ус залгилав. Бие НьНО- зоорч голын захын бул чулуу түш- сэн чигээрээ унтаад өгмөөр санаг- даж байв. Гэвч тэр баахан хэвтээд хүйтэн усаар нүүрээ угааж морины- хоо зүг дуртай дургүй гэлдрэв. Буд чулуу, тавилгана буриагуулын бутан дундуур зүтгүүлэнгээ хаа нэг- Зургийг Д.Лу: тэй агуйн амсар харлан харагдах вий хэмээн горьдож нйш тийш цөхрөлгүй ширтэнэ. Тэгтэл үег, дөрөөгөөр нь ногоон хөвд, жижигхэн хөх шар цэцэг урга- сан хадны элэгнээ . харагдах агуйн ам түүннй анхаарлыг өөрийн эр татав. байж, авч гарсан эвхмэл зургаараа сайн тоймлож чадахгүй газар зүнн мэдлэг султайдаа бухнмдах боллоо. Тэр наймдахь хоногтоо орчныхоо уул- саас арай ноёлог мэт харагдах хадат сарьдаг өөд мацаж байв, Бяцхан горхийн захыг даган өгссөөр хар мод хааяа нэг цагаан хус холилдон урга- р сан уулзварт тулж ирлээ. Хээр морь «Нөгөөх чинь мөн байвал яана» нь амьсгаадан хөх мах нь чичрэн тэж бодоод Шумуул баярлан ннээд мэт хнїй ту- алдлаа, Барзгар хадны ёроолын хон- бол эзгүй” ууланд хорт морно чөдөрлөж орхнодагуй руу ( мацлаа. Нүх татуулан онгойх хар ам ү түүнд аймаар сэтгэгдэл төрүүлсэн тул крабинь бууныхаа сойлгыг мул- талж бэлэн барив. Зүрх нь цээжин- дээ багтаж ядан. оволзож, савхны малгайн дороос нь хөлсний том том дуслууд хацар шанааг нь даган ур- сана. Шумуул агуйн аман дээр тулж очоод гар чийдэнгээ гарган авч асаа- гаад хагас хажуулдан хэвтэж дотогш тусгав. Агуйн хуурай мухарт ца3- “гираглаж хэвтсэн нохой мэт хоёр үсэрхэг амьтан байгаа нь харагдлаа. Шумуул айхдаа дуу алдан хашгирч орхин, Энэ агшинд агуйн амаар айж самгардсан хоёр жижигхэн бамба- рууш цувран гарч муухай тан орнлсоор бууж зугтав. лын нүдийг нулимс бүрхэн энэ бүх- нийг зүүд зэрэглээ шиг барилд муу- тай тусган байв. Тэр бамбаруушнуу- дыг хадны ёроолд буусан хойно с буугаа шүүрэн авав. Яг энэ агшинд морь нь муухай чарлан тонгочсон явдал түүнд ялнгүй сэхээ оруулжээ. Тэгтэл хондлой дээрээ гуужиж дуу- саагүй хэсэг ноолуур далбуулсан том баавгай хар хурдаараа давхнн нрж байгаа харагдлаа. Хөөрхий морь нь айснаасаа болон яаж ч чадахгүй цовх- чин чарлаж байв, Баавгайг тулж нрэ- хээс нь өмнө буудья гэтэл овоо ха- раагаа ч үзэхгүй, буугаа ч цэх барьж чадахгүй болжээ. Алдаж буудвал зулзгаа хармалсан эм баавгайн З3м- наас гарахгүй гэдэг бодол түүнийг гохоо дарахаас аварч байв. Аз боло ход ойн зэрлэг араатан Шумуулыг олж хараагүй юм уу морь руу нь дайрлаа, Мал, араатан хоёрын амь орссон тулалдаан дундуур Шумуул 2 таван сумаа дуустал гаргаж амжив. (Үргэлжлэл бий) уулын өндрөөс сүрдэх риглана. Аягүй Эрхлэгчийг С, НАДМИД Индекс--14140 ДЇС3