Ш ХЭРЧУУГУЭ, 8-124-1 Хотон дотор ишнг хурга майлалдан, гэрийн гадуур хүүхэд багачуул шуугилд сан нэгэн өглөө билээ. Гүндэц гуай тар ган хар мориндоо мордож Бадгийн гол уруудан шогшуулав. Замын хоёр талаар налайтал билчсэн мал сүрэг зам огтлон гүйлдэх бор хулганууд хүртэл--хавар ирлээ өвгөн гуай гэх шиг бас л нэгийг бодогдуулна. --Атьд мэнд суусан хүнд ч цаг мөч амархан өнгөрөх юм даа, саяхан л уу- лын царам улайж, намрын дохно ороод хүүхэд багачууд сургуульдаа очих гэж хөл болж байсан шүү дээ. Гэтэл идэр есийн хүйтэн цааш хараад, хаварт ха- таагаа өгчээ гэж бодно. Хашир малчны ажигч нүд тогтуухан Ндээшилж байгаа хонин сүрэг дээр аргагүй тусчээ. --Энэ чинь байз Шашийнхны хонь уу Даа овоо сайхан бэлчээрлэж байна гэж бодоод хонинд хэн яваа юм бол гэж харж ядав, Эднийхний хонь мал төллөж байхад эзгүй явах учиргүй дээ.гэж бод соор цааш өнгөрчээ. . УЛ БХ 2охаыо авж-ссэж--слслнлаиииишетс-ооиитиититиессс---инжиир 8 гуай Төмөрбулаг сумын төв Гүндэн | Ко: хүүхдүүдтэйгээ. орж сургуульд суудаг їгээ уулзаад, цагаан сарын боов, ээжийнх нь явуулсан бэлгийг огч тэдэнтэйгээ шуугилдаж хоноод маргааш нь хэдэн мал горнгүй, хөгшин ганцаараа гээд Яаруу хан буцжээ. Өвгөн ширүүхэн шогшуул- саар Донхорын хөтөл давмагц л Ша« шийнхний хонь хаа явааг харж амжлаа. Хонь хүн хариулж яваа юм шиг голын өлөн өвстэй цэвдэг дов уруу орохгүйн байв. Гэсэн ч бас л хариулж яваа эзэн нь харагдсангүйд гайхав. “-Хонинд дөхөж очтол наад «Жалгат нь изг эмээлтэй морь идээшилж байгаа харагдлаа. Тэгтэл --Гүндэн ахаа! гэж дуудах шингэн дуу цангинаж хурганы том уут үүрсэн жаахан хүү хонины захаас гарч ирэв. Хөөрхий энэ чинь нөгөө Шашийн хүү Даваадорж шив дээ, нээрээ үүний чинь сүрхий малч хүүхэд гэж ярилцдаг шүу гэж өхөөрдөн бодсоор ойртон очвол - Ахаа та энэ дөрвөн хургыг замдаа манайд хүргээд өгчихгүй юу?, өдөрээж аав хоёрын нэг ирж авдаг юм. Өнөөдөр аав ууланд явчихсан гээд хэвлүүхэн нь аргагүй зогсоход: --Тэгьеэ хүү минь, Би дөхүүлж өгье гэсээр өвгөн мориноосоо буулаа. Дагва- дорж бол дөнгөж долоон настай. Хони- ноосоо ялгарч харагдахааргүй жижиг- хэн билээ, --За миний хүү хонио ик сайн ха- риулдаг.. тун ёайн хүү юм даа! Ах нь гээд Гүндэн гуай том ширэй богцоо ууУ- далж чихэр өгөв. : --Аав намайг Очир гуай шиг баатар хоньчин болно гэдэг юм. Тэгээд бас ном соннн уншиж өгдөг. Би хоннө ха-.. риулахдаа яг Я аавынхаа захиж -хэлс- нээр явдаг юм. Би саяхан аавтайгаа сум орж кино үзсэн. Аав нэгдлээс мөн- гө аваад надад гоё цамц, гутал авч ӨГ- Гүндэн гуай ч хургыг хүргэж өгөв Хүүгийн ээж Уртнасан хууч хөөрөхдөө хүүхдүүдийнхээ тухай яриа дэлгэж: --Манай Дагвадорж чинь одоо гурав байгаа ха- Ахыгаа сур- гуульд сууснаас хойш ажлынх нь халааг дахь жилдээ хонь хариулж шир малчин байхгүй юу. авсан юм. Аавтайгаа түлээнд явна, На- мар өвсөн дээр очиж бухал хийлцэнэ. Ер нь тэгээд манай гол ажлын хүн дээ. Түүннй чинь дүү энэ Даваасүрэн насны гээд зуухны хажууд зогсож байгаатав орчим бяцхан охиныг зааж надад бас хурга таятлцаж өгдөг юм. Хурга эх хоё рыг солино гэж огт байхгүй, овоо гяр- хай нүдтэй болохоор нь бузгай малч бө лох юм болон уу гэж баярладаг юм. “Энэ байтугай гээд Уртнасан ийш тийшээ харж... 3С: : : жижигхэн хүүг дуудаж авчираад.дөт гөж дөрөвхөн настай юм даа зайлуул. Тэгэхдээ бас хурга барихдаа их дуртай, ганц ганцаар нь эвтэйхэн тэврээд зөөж” гарна. Манайх чинь энэ -хэдийнхээ хү- чээр л дөрвөн. зуугаад хонь төллүүлж байгаа юм шүү дээ. д сөн гэж Дагвадорж сэтгэл их хөөртэй шулганан ярив. с Шаш маань суурийн ахлагч болохоор явах суух ажил мунддаггүй юм гэж Урт насангийн хуучлан ярьсныг өвгөн сэтгэл таатай нь аргагүй сонирхон сонсчээ. Гүндэн гуай, харих замдаа --Эд ч удахгүй манай-Хөвсгөл ай- маг даяар нэр цуутай малчин гарах нь дээ гэж бахархах сэтгэл төрж явлаа.Ус ны эх нь тунгалаг бол адаг нь тунгалаг гэж үнэн юм даа. Эднийхэн удмаараа их ажилсаг, ааш зан сайтай улсууд ют шүү дээ гэж элдвийг бодсоор нэг мэдэ хэд гэртээ иржээ, 328 : «алгамжлагч» ини гэмлэгийн ширээний тениноний 1969 оны зварга шалгаруулах тэмцээн саяхан бол- зоо. Тэмцээнд 8, 10 жилийн 20 сургуу: лийн 80 гаруй та- мирчин оролцож, ав- хаалж самбаа, уран арга техникээрээ тэм гэлдлээ. Охидын нэг шил Иии » | 2 бүрчилсэн тэмцээнд нийслэлийн 21 дү- гээр дунд сургуулийн 7 дугаар ангийн сурагч Мөнхцэцэг түрүүлж, «Залгамжлагч» нийгэм- лэгийн 1969 оны аврага боллоо. Нийслэлийн 2, 8 дугаар 10 жи- лийн дунд Оюунчимэг, Цэрэнтогоо нар П. Ш байр эзлэв. й Эрэгтэйчүүдийн нэг бүрчилсэн тэмцээнд нийслэлийн 18 дугаар дунд сургуулийн сурагч Хүрэлбаа тар түрүүлж, «Залгамжлагч ний гэмлэгийн 1969 оны аварга бол- : лоо. Дараахь байрыг нийслэлийн :-21 дүгээр дунд сургуулийн сурагч зишиииийшинишин Ши Х-г40338 сургуулийн сурагч | їниниййнцицйницийиниийннпнтцийниниииншцииииниэниэниэтицйниинниНиииииНииН- лийн сурагч Төмөртогоо нар эз-- лэв. Холимог хос тоглолтод нийс- лэлийн 21 дүгээр дунд сургуулийн сурагч Батбилэг, Мөнхцэцэг нар түрүүлж, 10 жилийн П дунд сур- гуулийн Энхтайван, |Оюунчимэг нар П байр, 20 дугаар дунд сур- үулийн суаргч Төмөртогоо, Оюут чимэг нар Ш байр эзлэв. Тэмцээнд оролцсон 8 жилийн сургуулиудаас нийслэлийн 19 дү гээр сургууль 1 байр, 15, 23 ду- гаар сургуулиуд П байр 16, 34 дүгээр сургуулиуд Ш байр эзлэв. 10 жилийн сургуулнудаас нийслэ лийн 21 дүгээр дунд сургууль 1 байр, 38 дугаар дунд сургууль П байр, 2 дугаар дунд сургууль. Ш байр эзлэв. Тэмцээний явцад ура! арга техниктэй, ухаалаг сэргэлэн тоглосон 6 тамирчинд «Залгамж- лаг» сэтгүүл, «Пионерийн үнэн» сонины нэрэмжит тусгай шагнал олгов. «Залгамжлагч» сэтгүүл, «Пио- нерийн үнэн» сонины тусгай шаг- налыг нийслэлийн 21 дүгээр дунд сургуулийн сурагч Батбилэг, Мөнх цэцэг, 2 дугаар дунд сургуулийн сурагч Энхтайван, Оюунчимэг, 20 дугаар дунд сургуулийн сурагч Оюунчимэг, 8 дугаар дунд сур-- гуулийн сурагч Дорж нар авлаа. Тэмцээнд нийслэлийн ихэнх сур гуулиуд. амжилттай сайн оролц- сон боловч 1, 6, 10 дугаар сургуу лиуд нэг ч тамирчин оролцуулал- гүй «нүд балай, чих дүлий» өнгөр- сөн нь харамсалтай байна. БНМАУ-ын бөхийн чөлөөт «барилдааны идэрчүүдийн аварга шалгаруулах 1969 оны тэмцээн таван өдөр үргэлжилж дуу- сав. Эцсийн өдөр ндэр бөхчүүд маш шургуу өрсөлдөн бяр чадал авхаалж сам- баагаа дайчилж алт, мөнгө, хүрэл меда- шиш ЯХЭТоогох лийн Төлөө ТЭМЦэлДэвВ. Энэ тэмцээнд, оролцсон гучин нийгэмлэг зөвлөлөөс улсын баг- шийн дээд сургуулийн баг тэргүүн байр эзэлж 1969 оны бохийн чө- лөөт барилдааны идэрчүүдийн авар гын цом авлаа. »Дараахь байрт «Дархан», «Залгамжлагч» ний- гэмлэг орлоо. 48 кг-ын жинд «Баянхонгор», нийгэмлэгийн Лүндэнгарав, «Хө- дөлмөрийн» Мягмаржав, «Барил- гачны» Энэхтайван нар эхний гур ван байр эзлэв. жинд ӨВонГлоны ХЭамцан» гуулийн Мягмар, «Зам йЙ Й Н Ад , чин» ний- нийгэмлэгийн Ганбат, Улсын баг- . А р йн» нН шийн дээд сургуулийн Насантог- “ЭМЛЭГийн Дагвадорж, Улсын баг тох, «Сэлэнгэ» нийгэмлэгийн Бат сүх, 56 кг--ын жинд Увс аймгийн Дамдинсүрэн, «Залгамжлагч» ний гэмлэгийн Пүрэвдорж, «Ургац» нийгэмлэгийн Сүрэнжав, 60 кг- ын жинд «Залгамжлагч нийгЭмлэ- гийн Пүрэвдорж, «Ургац» нийгэм лэгийн Гантөмөр, Улсын багшийн дээд сургуулийн ШУ уул 65- кг--ын жинд улсын багшийн дээд сургуулийн Пунцагдулам, | Дор- Цэцгээ хоёр “нэг гийн цэвэр гоё дэвтрийг атаархана. шиишишинининиин Л, Сүхбаатарын чэрэмжиг улВын хэвлэлийн комбинатад хэвлэв. Нэгдүгээр ангиас эхлэн Болд, ширээнд хамт хичээллэдэг байжээ, Болд, Цэцгээ хараад Болд Цэцгээгийн дэвтрийг-чер нилээр эрээчин муухай болгоход то Цэцгээ юу ч хэлж чадахгүй гомор цод аймгийн Цэрэндорж, Архангай зймгийн. Санжжав, 70 кг-ын яоаинд Улсын багшийн дээд сургуу лийн Батболд, хөдөө аж “ахуйн дээд сургуулийн Буянхишиг, ана гаах ухааны дээд сургуулийн Цул буур, 75 кг--ын жинд Улсын баг- шийн дээд сургуулийн Буян, Өвөр хангай аймгийн Дашдамба, «Дар- хан» нийгэмлэгийн Цэрэндорж, 81 кг--ын жинд Илсын их сургуу- лийн Даваасамбуу, «Замчин» ний» гэмлэгийн Батсуурь, «Ургац» ни гэмлэгийн Бэлбилэг, хасах 87 юм ын жинд хөдөө ёж ахуйн дээд сур ШИГ шийн дээд сургуулийн Юндэн, нэ мэх 87 кг--ын жинд «Залгамж- лагч» нийгэмлэгийн Батхуяг,«Зам чин» нийгэмлэгийн Санжаа, |Ар- хангай аймгийн Галиндэв нар эх- ний гурван байр эзэлж, 1969 оны бөхийн чөлөөт барилдааны идэрчүү дийн аварга шалгаруулах тэмцээ- ний алт, мөнгө, хүрэл медалиар шагнуулав. Ё 3 к МАНАЙ СУРВАЛЖЛАГЧ иниитиишниииин хоно. Завсарлах хонх жингэнэн дуугармагц. Болд дэвтрээ хаяад яаран гарахад Цэцгээ Болдын дэвт рийг хамт цүнхэндээ хямгадав, Да раагийн цагийн хичээл эхэлмэгц Цэцгээ дэвтрээ гаргахад багшийн нүд харуулдан Болд, Цэцгээгийн дэвтрийг бас л дахин эрээчив, Цэц гээ нүд нь том болж: -- Хүүеэ яаж байна аа! Өөрийн чинь дэвтэр шүү дээ гэжээ. Г. АМАРМЭНД Хариуцлагатай өрхлэгч -Ж. ШАГДАР Индекс-- 14140, шинийн --Хавачин өнөөх “Даваажав гээд нэг оо | ї х »